Maden Başarı Hikayelerimiz
Kütahya Simav’daki demir sahasından bahsediyorum.
Bu şirket yıllardır o sahada demir üretiyor. İzinli alanındaki demir bitince ne yaptı biliyor musun? Yaklaşık 182 tane sondaj vurdu. Amaç ne? Cevher nereye kaçmış, hangi yöne ilerlemiş onu bulmak. Sonuç? Hiçbir şey.
182 sondaj, sıfır sonuç.
En sonunda da “buradan bir şey çıkmaz” deyip sahayı terk etmeye karar verdiler.
Tam bu noktada, ülkenin en büyük altın madeni şirketlerinden birinin arama müdürü olan bir arkadaş devreye giriyor ve bizim adımızı ortaya atıyor. “Bir de bunlar baksın” diyor.
Biz sahaya gittik, inceledik ve yetkiliye şunu söyledik:
“Bize yarın sondaj yapabileceğiniz izinli alanları gönderin. Biz bu alanların içinde demir var dersek, siz de hiç vakit kaybetmeden sondaja girin. Sonucu hızlıca görelim, ondan sonra sahayı planlayalım.”
Aldığımız cevap neydi biliyor musun?
“Biz zaten izinli alanın her yerini deldik. 182 sondaj yaptık, bulamadık.”
Biz de dedik ki:
“Önemli değil. Siz yine de bize yarın sondaj yapabileceğiniz alanları gönderin.”
Gönderdiler.
Biz bu alanın içinde iki nokta belirledik ve kendilerine ilettik. Şirket de çıktı, o iki noktayı deldi.
Ve sonuç?
Onların 182 sondajda bulamadığı şeyi, biz iki sondajda kestik.
Net söylüyorum: Hematit demir.
Tartışmaya açık değil, bahane yok.
Bunu gördükten sonra ne oldu?
Şirket sahayı bize teslim etti.
Biz de durmadık.
Sadece mevcut alanla yetinmedik. İzinli ve üretimi bitmiş alanın 4,6 kilometre ötesinde, onların hiç bilmediği, hiç fark etmediği yeni bir alan tespit ettik.
Bu alan için iki sondaj noktası verdik.
Yaklaşık 1 yıl izin süreci sürdü. Sondaj başladı.
Ve sonuç yine aynı:
İki noktada da 70 santimetre kalınlığında demir cevheri keşfi.
Yani özetle şunu söyleyeyim:
Başkalarının yüzlerce sondajla göremediğini, biz iki noktada gösteriyoruz.
Bu hikâye bize şunu net bir şekilde gösteriyor:
Madencilikte başarı, sondaj sayısıyla değil; doğru jeolojik okuma, doğru hedefleme ve doğru stratejiyle gelir.
Bir başka enteresan çalışmamız da Niğde bölgesindeki bir çinko sahasında oldu. Bir arkadaşımızın tavsiyesiyle şirketle tanıştık. O sırada şirket zaten karotlu sondajlarına devam ediyordu.
Biz önce şunu net sorduk:
“Şu anda sahada, daha önce jeofizik şirketleri ve jeologlarla ortak karar alıp planladığınız ve hâlâ devam ettiğiniz karotlu sondaj noktalarınızı bizimle paylaşın. Biz de size, bu sondajlardan çinko çıkıp çıkmayacağını açık açık söyleyelim.”
Bunu duyunca şirket açıkçası şaşırdı.
“Böyle bir teknoloji mi var? Bu gerçekten bilinebilen bir şey mi?” diye sordular.
Bizim cevabımız netti:
“Evet. Size bunu doğru ve net şekilde söyleyeceğiz.”
Bunun üzerine şirket, açılı yaptığı karotlu sondajın başlangıç ve bitiş koordinatlarını, açılarını ve azimut değerlerini bize iletti. Biz tespitlerimizi yaptık ve hiç dolandırmadan şunu söyledik:
“Bu sondaj, sahadaki çinko rezervuar alanının dışında. Bu işten çinko çıkmaz. Bu sondaj başarısız olacak.”
Ve ne oldu?
Sondaj bittiğinde biz haklı çıktık. O kuyudan tek gram çinko çıkmadı.
İşte o noktadan sonra şirketin bakışı değişti.
Bir sonraki sondaj planında bizimle çalışacaklarını, bizden doğrudan destek alacaklarını ve araştırma hizmeti talep edeceklerini söylediler.
Yani;
Sondaj devam ederken sonucu önceden söyledik,
Sonuç sahada netleşince de kimin neyi bildiği ortaya çıktı.
Bu iş tahmin işi değil, okuma ve doğru analiz işi. Biz de tam olarak bunu yapıyoruz.
Bir başka çok net ve güçlü çalışmamız da Kara Kıta’da, Liberya’da gerçekleşti. Bir maden şirketi bize sahasının sınırlarını gönderdi. Biz de oturup tahmin yapmadık; altın olan alanları net şekilde işaretledik, konumlandırdık ve şirkete gönderdik.
Açık konuşayım, sonuç beklediğimiz gibiydi.
Şirket, bizim çizdiğimiz KMZ alanının içinde ve bizim tespit ettiğimiz koordinatlarda kepçeyle çalışmaya başladı. Ve ne oldu?
Daha yüzeyden altını keşfettiler.
Yani sondaja bile inmeden, ilk kazmada altın çıktı.
Şirket de bunun üzerine hiç vakit kaybetmeden çalışmalarına devam etti.
Bu işin özeti şu:
Biz “olabilir” demiyoruz, “burada var” diyoruz.
Sahaya girildiğinde de sözümüz birebir doğrulanıyor.
Bir başka çalışmamız da Şırnak–Hakkari bölgesinde, yine bir çinko sahasında oldu. Bu şirkete sahadaki çinko içeren alanların yüzey izdüşümünü net bir şekilde çizdik. Açık açık da şunu söyledik:
“Bu çizdiğimiz alanların içinde nereye sondaj yaparsanız yapın çinko bulursunuz. Ama bu alanların dışına çıktığınız anda yaptığınız her sondaj başarısız olur.”
Ama sahada şartlar zordu. Kardan dolayı ulaşım sıkıntısı yaşandı, sondaj makinesini istedikleri her noktaya koyamadılar. Mecburen makinenin kurulabildiği bir noktadan açılı sondajlara başladılar.
İlk açılı sondaj tamamen şirketin kendi maden ve jeolog ekibinin tercihiyle belirlenen bir açı ve yönle yapıldı. Bu açı ve yönü bize bildirdiklerinde biz de net konuştuk:
“Evet, bu açıyla çinko bulacaksınız. Ama yanlış yöne gidiyorsunuz. Rezervuarın dışına doğru deliyorsunuz. O yüzden burada az çinko çıkacak.
Dik sondaj yapsaydınız ya da bu açının tam tersi istikametine gitseydiniz, çok daha fazla çinko bulurdunuz.”
Ve sahada ne oldu?
İlk sondaj gerçekten rezervuar alanının dışına taştığı için az çinko verdi.
İkinci sondajda ise bu kez bizim yönlendirdiğimiz gibi, açıyı tam tersine çevirip rezervuarın merkezine doğru deldiler. Sonuç?
Çinko miktarı ciddi şekilde arttı.
Bu alanda yapılan 4 ayrı sondajın tamamında, bizim tespit ettiğimiz gibi sonuç alındı. Çünkü sondajlar doğrudan rezervuar alanının içine yapılıyordu ve hepsinde çinko bulundu.
Sonrasında şirket, tamamen kendi jeolog ve madenci ekibinin kararıyla, rezervuar alanının dışına bir sondaj daha açtı. Biz bu sondajı görür görmez ne dedik?
“Bu sondaj başarısız olacak.”
Çünkü çok netti: Çinko rezervuar alanının dışındaydı.
Ve evet, bu sondaj da aynen söylediğimiz gibi başarısızlıkla sonuçlandı.
Yani bu sahada da şunu net şekilde kanıtladık:
Biz sahalardaki madenlerin yüzey izdüşüm alanlarını son derece hassas bir şekilde tespit edebiliyor ve çizebiliyoruz.
Bu sadece bir iddia değil, sahada defalarca doğrulanmış bir gerçek.
Bir başka çalışmamız da antimon madeniyle ilgiliydi, Tokar bölgesinde. Şirketin sahadaki üretim alanı rezervi bittiği için neredeyse terk edilme aşamasına gelmişti. Açık açık bize şunu sordular:
“Bu bölgede hâlâ antimon var mı, yok mu?”
Biz işi uzatmadık. Çalışmamızı yaptık ve mevcut üretim alanlarının yaklaşık 1,6 kilometre yanında net şekilde antimon tespit ettiğimiz alanları gösterdik.
Şirket bizim gösterdiğimiz noktalarda karotlu sondaja girdi. Sonuç?
Antimon damarına birebir ulaşıldı.
Yani kapanmak üzere olan bir saha, bizim tespitlerimizle tekrar canlandı.
Bunun üzerine şirket üretime devam etme kararı aldı.
Özetle;
“Bitti” denilen yerde madeni yeniden ortaya çıkardık.
Bu da bizim işimizin son anda değil, doğru
Ülkemizin en büyük altın maden şirketlerinden biriyle tam da işlerin tıkandığı bir dönemde tanıştık. Şirket, yıllardır uluslararası jeofizik firmalarla, Avrupa’nın en büyük araştırma şirketlerinden destek alarak çalışmalar yapmış. “Burada altın var” dedikleri sahada yaklaşık 40.000 metre, 90’a yakın farklı noktada sondaj yapmışlar ama sonuç?
Başarısızlık.
İşte tam o noktada bizi toplantıya davet ettiler. Ben daha toplantıya gitmeden önce şunu söyledim:
“Elinizdeki tüm ruhsat sahalarının sınırlarını içeren KMZ dosyasını bana gönderin.”
Gönderdiler.
Ben de oturdum, ön çalışmamı yaptım, altın olan yerleri tek tek işaretledim, çıktısını aldım. Hatta 5 tane fotokopi çektirdim.
Toplantıya girdik. Herkes masada. Haritaları önüme koydum ve hiç dolandırmadan şunu söyledim:
“Siz yaklaşık 40.000 metre sondajı, benim bu kağıt üzerinde işaretlediğim alanların içinde yapmış olamazsınız.”
Şirket yetkilisi kağıdı aldı, baktı, inceledi…
Sonra başını kaldırdı ve dedi ki:
“Evet, doğru. Bizim sondaj yaptığımız alanlar, sizin işaretlediğiniz alanların tamamen dışında kalan boş bölgeler. Bunu verdiğiniz fotokopiden net şekilde görüyorum.”
Sonra bana döndü ve sordu:
“Bu kağıttaki, bu işaretli alanlar nedir?”
Ben de gayet net söyledim:
“Bu işaretlediğim alanlarda altın var. İşaretlemediğim, boşta kalan yerlerde ise altın yok.”
Bu sefer daha da meraklandı.
“Peki,” dedi, “şu 5 numaralı alanın sahada neresi olduğunu biliyor musunuz?”
Cevabım çok netti:
“Hayır, bilmiyorum. Bana sahayı dün gönderdiniz, ben bugün toplantıya geldim. Alanın fiziksel olarak neresi olduğunu bilmiyorum.”
Adam resmen şaşkınlıktan durdu.
Ve sonra şunu söyledi:
“Bu tespit ettiğiniz 5 numaralı alanda, başka bir şirket 3 milyon ons altın keşfi yaptı ve şu anda üretimde.”
Ardından ekledi:
“Bizim; Avrupa’nın en büyük araştırma şirketlerinden destek alarak, jeofizik çalışmalara dayanarak ‘burada altın var’ dediğimiz ve 40.000 metreye yakın sondaj yapıp başarısız olduğumuz sahada, siz direkt ‘burada altın yok’ dediniz. Bu gerçekten çok ilginç bir çalışma.”
O anda masadaki hava tamamen değişti.
Ve hiç tereddüt etmeden şu talimatı verdi:
“Bu arkadaşın bundan sonra tespit ettiği, işaretlediği alanlarda, kayıtsız şartsız hemen sondaj yapılacak.”
Bana da dönüp:
“Çalışmalara hemen başlayın.” dedi.
Biz de başladık.
Bu bölgede yeni bir alan tespit ettik, sondaj lokasyonlarını şirkete bildirdik. Şirket sondaj izinlerini 1,5 yılda tamamladı ve şu anda sondajlara başlandı.
Ama iş burada da bitmedi.
Şirket bu sefer bizi test etmek için önümüze devasa bir alan koydu:
Doğu Bölgesi’nde, neredeyse Güneydoğu’nun yarısını ve Batı Karadeniz’in tamamını kapsayan çok büyük bir saha.
Dediler ki:
“Bu alanda altın olan yerleri tespit edin.”
Biz tespitleri yaptık, paylaştık.
Bunun üzerine bize geri dönüp şunu söylediler:
“5 ve 6 numaralı alanları araştırma alanı olarak kabul ediyoruz. Diğer alanlarda bilgimiz yok. Bu iki alanda altın olan yerleri tam nokta atışıyla çizmenizi istiyoruz.”
Biz ne yaptık?
Bir gün bile geçmeden, hızlıca çalıştık ve sonuçları şirkete ilettik.
Ve şirketten anında geri dönüş geldi:
“İbrahim Bey, biz 9 yıldır sayısız jeofizik çalışmayla, pek çok firmadan destek alarak, sonunda ‘burada altın var’ dediğimiz ve karotlu sondajlarla altını tespit ettiğimiz sahayı siz iki günde nasıl buldunuz? Siz nasıl bir teknoloji kullanıyorsunuz?”
Yani bizi, bilinen yöntemlerle keşfi yapılmış sahalarda bilerek teste soktular.
Ve biz bu testi net bir şekilde geçtik.
Bugün gelinen noktada;
Bu şirketin pek çok sahasında aktif olarak tespit yapıyoruz,
sondaj planlarını biz yönlendiriyoruz,
Ve sahada neyin nerede olduğu artık deneme-yanılmayla değil, doğrudan doğru tespitle ilerliyor.
Bu işte fark şu:
Biz “belki” demiyoruz.
“Burada var, burada yok” diyoruz.
Ve sahada sonuç da bunu aynen doğruluyor.
Şırnak bölgesinden bize ulaşan başka bir madenci arkadaşımız da sahasında altın araştırması yapmamızı istedi. O sırada biz zaten yakın bölgelerde bakırla ilgili ciddi ve başarılı çalışmalar yapmıştık. Sahaya çıktık, işi hafife almadık; hem altın hem bakır için iki ayrı, net araştırma yaptık.
Tespitlerimizi şirket yetkilisi arkadaşa paylaştığımızda aldığımız cevap neydi biliyor musun?
“Benim sahada bakır yok ki.”
Peki biz ne dedik?
“Tamam, olabilir. Ama yine de bizim bakır tespit ettiğimiz noktalara git, eline bir çekiç al, dikkatlice o bölgeleri dolaş.”
Bunu bayağı bir şaşkınlıkla karşıladı. Yetmedi, bir kez daha aynı şeyi söyledi:
“Benim sahamda bakır yok ki.”
Sonra ne oldu?
Saha yetkilisi bizim yönlendirmelerimizle gönderdiğimiz konumlara gitti. Altın için verdiğimiz noktalarda yüzeyde oksitli kuvars parçaları buldu. Ama asıl mesele orada bitmedi.
“Sahamda bakır yok” diyen bu arkadaş, bakır için verdiğimiz noktalarda çekiçle kırdığı taşlardan çıkan bakırı bize hem fotoğraf hem video olarak gönderdi.
Üstelik ne var biliyor musun?
Yüzeyde hiçbir mostral yoktu.
Yani gözle bakıp “yok” denilen bir sahada, bizim tespitlerimizle bakır keşfi yapıldı.
Bu da yüzeyde görünmeyen ama doğru okunduğunda kendini ele veren bir sahayı nasıl çözdüğümüzün net bir örneği.
Kısacası;
“Yok” denilen yerde madeni ortaya çıkardık.
Bu da bizim işimizin lafla değil, sonuçla konuştuğunu gösteriyor.
Mersin Anamur’daki bakır-kurşun-çinko sahasında, sahadan sorumlu yetkili özellikle bakırın yoğun olduğu noktaları net şekilde tespit etmemizi istedi. Biz de çalışmamızı yaptık, nokta atışı konumları gönderdik.
Ve ne oldu biliyor musun?
O gönderdiğimiz koordinatlarda kepçeyle kazıya girdiler ve öyle sıradan bir şey değil, son derece büyük, son derece kaliteli bir bakır keşfi yaptılar. Yani lafla değil, sahada sonuçla konuştuk.
Gösterdiğimiz yerler boş çıkmadı, aksine madeni resmen ortaya çıkardık. Bu işin şakası yok; bakırı nerede arayacağını biliyorsan, sonuç da böyle olur.
Bu seferki sahamız Şırnak’taydı ve bizden açık açık kömür bulmamız istendi. Sahaya yakın bölgelerden kömür numuneleri gönderildi. Biz de o numunelerle birlikte saha alanının tamamını çalıştık ve kömür olan noktaları net şekilde işaretledik.
Sonra ne oldu?
Şirket, bizim işaretlediğimiz noktalardan iki tanesinde kepçeyle kazıya girdi. Sonuç mu?
İkisinde de kömür keşfi yapıldı.
Üstelik bu sadece sözle kalmadı.
O çalışmayı yapan şirket, bulunan kömürün fotoğraflarını ve videolarını bize gönderdi. Yani mesele anlatmak değil, kanıtlamak oldu.
Kısacası;
Biz noktayı söylüyoruz,
Sahada kazı yapılıyor,
Ve sonuç birebir çıkıyor.
Bu işte tahmine yer yok.
Doğru tespit varsa, sonuç da kaçınılmazdır
Balıkesir’de bir polimetal sahası…
Karşında bir şirket var.
Çok sayıda sondaj yapmışlar.
Zaman harcamışlar.
Para harcamışlar.
Ama sonuç?
Hiçbir maden verisi yok.
İşte tam bu noktada biz devreye girdik.
“Sahanın tamamını kazalım” demedik.
“Şansa bırakalım” hiç demedik.
Biz ne yaptık biliyor musun?
İzinli, doğrudan sondaja girilebilecek, en hızlı sonucu verecek alanları seçtik.
Nokta atışı yaptık.
Zamanla oynamadık.
Ve masaya 14 net lokasyon koyduk.
Bu lokasyonların 10 tanesinde karotlu sondaj yapıldı.
Ve sonuç?
Polimetal grubu maden kestik.
Net.
Tartışmasız.
Sahada karşılığı olan sonuç.
Yani mesele çok sondaj yapmak değil.
Mesele doğru yere sondaj yapmak.
Biz haritaya bakıp umut satmıyoruz.
Biz sahaya girip sonucu konuşturuyoruz.
Bizim madenle ilgili çalışmalarımız burada bitmiyor; uzayıp gidiyor. Hatta şunu net söyleyeyim, anlattıklarım bununla da sınırlı değil. Ben boş kaldıkça, vakit buldukça özellikle dünya genelinde çalışıyorum.
Altın, kıymetli metaller, Nadir Toprak Elementleri…
Oturup bakıyorum, tespitler yapıyorum, işaretlemeler yapıyorum.
Ve işin en enteresan kısmı burada başlıyor.
Hiç gitmediğim, ayağımı bile basmadığım ülkelerde, benim aylar önce, hatta yıllar önce tespit edip işaretlediğim alanlar, zamanla resmî keşiflerle birebir örtüşüyor. Yani bu iş “tesadüf” falan değil. Defalarca yaşandı.
Mesela Çin.
Çin’in tamamında 10 tane altın olan nokta işaretledim. Bu tespitlerden aylar sonra, 10 numaralı tespitim olan Lioming Eyaleti’nde, Çin hükümeti resmî olarak altın keşfi yaptığını açıkladı.
Yani benim çalışmam, Çin devletinin benden tamamen bağımsız yürüttüğü çalışmalarla doğrulanmış oldu.
Bitmedi.
Yine Çin, yine altın.
Bu sefer 5 numaralı altın tespitim Hunla Eyaleti’ndeydi. Aradan aylar, hatta yıllar geçti; Çin hükümeti çıktı ve Hunla Eyaleti’nde altın keşfi yaptığını duyurdu.
Ne oldu?
Benim tespit ettiğim eyalet, birebir doğrulanmış oldu.
Devam ediyorum.
Yine Çin’de bu sefer Nadir Toprak Elementleri çalıştım.
Toplam 6 ayrı nokta işaretledim. Bunlardan biri Yunan Eyaleti’ndeydi.
Aradan zaman geçti ve Çin hükümeti Yunan Eyaleti’nde Nadir Toprak Elementi keşfi yaptığını basına açıkladı.
Dönüp tespitlerime baktım; evet, işaretlediğim noktalardan biri tam oradaydı.
Bu da bir başka net doğrulamaydı.
Sadece Çin de değil.
Amerika’da yaptığım Nadir Toprak Elementi tespitlerinden biri Minnesota Eyaleti’ndeydi.
Aylar sonra haberler düştü:
“Minnesota’da Nadir Toprak Elementi keşfi yapıldı.”
Yani yine, benim aylar öncesinden işaretlediğim alan.
Avustralya’ya geçelim.
Avustralya’nın tamamını kapsayan çalışmamda 13 ayrı demir noktası tespit ettim. Bunlardan 16 numaralı tespit noktam, yıllar sonra Avustralya hükümetinin açıkladığı büyük demir keşfiyle aynı alan çıktı.
Basına yansıyan bilgilerle tespitlerimi karşılaştırdığımda, örtüşme birebirdi.
Şimdi buradan şunu net söyleyeyim:
Ben bu ülkelere gitmedim.
Sahaya inmedim.
Kazma vurmadım.
Ama aylar, yıllar sonra devletlerin ve dev şirketlerin resmî keşifleri, dönüp dolaşıp benim işaretlediğim noktalara denk geliyor.
O yüzden bu işi hâlâ “şans”, “tahmin” ya da “yorum” sanan varsa, kusura bakmasın.
Bu, okuyabilme meselesi.
Ve sonuçlar da konuşarak değil, zamanla kendini ispatlayarak geliyor.
Şimdi gelin, sizi de bu başarı hikâyelerinin tam merkezine koyalım.
Bugüne kadar anlattığımız tüm örnekleri, tüm referansları bir kenara bırakıyoruz. Hepsini yok sayın. Sıfırdan başlıyoruz. Ama bu kez sizin sahalarınızda, sizinle birlikte, yepyeni bir başarı hikâyesi yazıyoruz.
İlk adım çok net:
Sahada hâlihazırda devam eden ya da planladığınız tüm jeofizik çalışmalarınızı, birlikte çalıştığınız şirketleri ve bu çalışmalar sonucunda belirlediğiniz karotlu sondaj noktalarını bizimle paylaşın. Başka hiçbir şey istemiyoruz.
Biz bu noktaların tamamını masaya yatıracağız.
Hangisinde maden var, hangisinde yok, net bir şekilde, hızlıca yazacağız. Siz zaten bu sondajları yapacaksınız. Sondajlar sonuçlandıkça da bizim öngörülerimizle birebir karşılaştıracağız. Ve siz, bizim tespit kabiliyetimizi aylarca beklemeden, ilk sonuçlarla birlikte çok net bir şekilde görmüş olacaksınız.
O noktadan sonra ise işi bize bırakın.
Sahalarınızda nerede maden var, nerede yok; bunu artık biz tespit edelim.
Hatta daha da ileri gidelim: Dünyanın neresinde, hangi ülkede, hangi madeni bulmak istiyorsanız söyleyin. Geri kalanını bize bırakın. Lokasyonu biz bulalım, alanı biz seçelim, ruhsat sürecini başlatalım ve maden keşfine doğrudan geçelim.
Özetle şunu söylüyoruz:
Biz anlatmayı bitirdik.
Artık gösterme aşamasındayız.
Top sizde — sahayı açın, hikâyeyi birlikte yazalım.
